Maria Skłodowska Curie – biografia

Maria Salomea Skłodowska urodziła się 7 listopada 1867 r. w Warszawie przy ul. Freta 16 , jako piąte dziecko rodziny nauczycielskiej Skłodowskich. Jej matka, Bronisława z Boguskich była nauczycielką i właścicielką pensji dla dziewcząt, która znajdowała się w budynku przy Freta 16. Ojciec Marii, Władysław Skłodowski pracował jako nauczyciel fizyki i matematyki w rządowych i prywatnych szkołach średnich. Nieprzeciętnie zdolna mała Mania już w wieku czterech lat nauczyła się czytać. Swoją edukację rozpoczęła w wieku 10 lat na pensji prowadzonej przez Jadwigę Sikorską przy ulicy Marszałkowskiej. Po roku ojciec przeniósł ją do siedmioklasowego rosyjskiego III Żeńskiego Gimnazjum Rządowego przy Krakowskim Przedmieściu. W roku 1883 Maria mając niecałe 16 lat, ukończyła szkołę ze złotym medalem.

W latach 1886-1889 Maria rozpoczęła pracę guwernantki w zamożnej rodzinie ziemiańskiej Żorawskich, we wsi Szczuki. Zarobione pieniądze posyłała na studia medyczne siostrze Broni a czas wolny od zajęć poświęcała samokształceniu oraz nauczaniu dzieci wiejskich. Po 3,5 latach wróciła do Warszawy, udzielała korepetycji i rozpoczęła naukę na nielegalnym Uniwersytecie Latającym. Uzyskała również dostęp do laboratoriów w Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie, przy Krakowskim Przedmieściu 66. W listopadzie 1891 roku, w wieku 24 lat Maria Skłodowska wyjechała do Paryża, gdzie zapisała się na Wydział Nauk Ścisłych Uniwersytetu Sorbońskiego. 28 lipca 1893 roku  otrzymała licencjat nauk fizykalnych zajmując pierwsze miejsce wśród zdających. Rok później w 1894 roku uzyskała licencjat nauk matematycznych zajmując drugą lokatę.

W tym czasie poznała swojego przyszłego męża, znanego francuskiego fizyka Piotra Curie. W dniu 26 lipca 1895 roku w merostwie Sceaux pod Paryżem odbył się ich ślub cywilny. W 1897 roku na świat przyszła ich córka Irena.

Głównym celem życia tej pary była praca naukowa. W 1898 roku małżonkowie odkryli dwa nowe pierwiastki chemiczne – polon i rad. W roku 1903 Maria uzyskała z wyróżnieniem doktorat z fizyki i w tym samym roku za badania nad zjawiskiem promieniotwórczości wspólnie z Piotrem Curie i Henrim Bacquerelem otrzymali Nagrodę Nobla z fizyki. Małżonkowie Curie zapoczątkowali chemię radiacyjną oraz curieterapię – metodę leczniczą polegającą na stosowaniu radu do leczenia nowotworów. W 1904 roku Maria urodziła drugą córkę Ewę. 19 kwietnia 1906 roku Piotr Curie zginął tragicznie przejechany przez konny wóz ciężarowy.

Po tej tragedii Maria opiekowała się dwójką małych dzieci oraz nadal kontynuowała działalność naukową i dydaktyczną. Jako pierwsza kobieta w historii Sorbony otrzymała nominację na wykładowcę a po dwóch latach została  profesorem zwyczajnym na katedrze fizyki. Prowadziła dalsze badania nad promieniotwórczością i w roku 1910 otrzymała metaliczny rad. Za pracę z zakresu chemii radu uzyskała w 1911 roku po raz drugi Nagrodę Nobla, tym razem w dziedzinie chemii. Od roku 1911 Maria Skłodowska-Curie brała czynny udział w konferencjach Solvayowskich w Brukseli, które gromadziły najwybitniejszych ówczesnych fizyków. Dzięki staraniom Uczonej Uniwersytet Paryski i Instytut Pasteura wspólnie założyły w Paryżu Instytut Radowy. Stał się on w przyszłości światowej sławy ośrodkiem nauki o promieniotwórczości.

Wybuch I wojny światowej przerwał otwarcie placówki. Podczas wojny Maria działała bardzo aktywnie, organizując służbę rentgenologiczną dla potrzeb szpitali frontowych we Francji i Belgii. Szkoliła personel do obsługi aparatów rentgenowskich, często sama zasiadała za kierownicą ambulansu, by nieść pomoc rannym. Po zakończeniu wojny Uczona brała udział nie tylko w życiu naukowym lecz także uczestniczyła w spotkaniach Międzynarodowej Komisji Współpracy Intelektualnej przy Lidze Narodów a od 1922 roku została wiceprzewodniczącą Komisji. Nadal prowadziła zajęcia dydaktyczne na Sorbonie, była dyrektorem Instytutu Radowego i tu stworzyła podwaliny współczesnej nauki-radiochemii. Instytut Radowy kierowany przez Marię Skłodowską-Curie stał się miejscem gdzie zdobywali wiedzę stypendyści z całego świata. Szczytowym osiągnięciem pracowni Curie w latach 30-tych było odkrycie sztucznej promieniotwórczości przez Irenę i Fryderyka Joliot-Curie, za które otrzymali w 1935 roku – Nagrodę Nobla z chemii. Podczas  wizyt w Stanach Zjednoczonych w roku 1921 i 1929 Maria otrzymała 1g radu do badań w Instytucie Radowym w Paryżu oraz pieniądze na zakup 1 g radu dla Instytutu Radowego w Warszawie. 4 lipca 1934 roku  Maria Skłodowska-Curie zmarła w sanatorium Sancellemoz w Alpach Sabaudzkich. Wieloletnia praca z substancjami promieniotwórczymi, spowodowała anemię złośliwą, która była przyczyną jej śmierci. W dniu 6 lipca została pochowana w grobie rodzinnym obok Piotra Curie na cmentarzu w Sceaux , natomiast 20 kwietnia 1995 roku szczątki Marii i Piotra zostały uroczyście przeniesione do paryskiego Panteonu.

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *